Apple dokonało cudu marketingowego takiej skali, że Steve Jobs może spodziewać się kanonizacji (jak wiemy, MacBook został już wyniesiony na ołtarze). I chyba nigdy nie było to tak widoczne, jak podczas wczorajszej premiery iPada -- urządzenia, bądź co bądź, przeciętnego.

Jeśli rzucić okiem na piątkowe i sobotnie posty z największych technologicznych portali, zobaczymy jak intensywnie na emocjach bloggerów i czytelników gra Apple. Już dzień przed premierą redaktorzy Engadgeta nadawali korespondencję spod sklepu Apple przy Piątej Alei w Nowym Jorku, fotografując Steve'a Wozniaka witającego się z dziećmi czule jak Barack Obama. W tym samym czasie redaktor naczelny serwisu Joshua Topolsky pojawił się w programie Late Night with Jimmy Fallon w stacji NBC, aby opowiadać o nowym gadżecie. Gizmodo donosiło, że Wozniak zabawia zgromadzonych w kolejce magicznymi sztuczkami i zachwycało się nad Tap Tap Radiation na iPada. TechCrunch przygotował zaś nieautoryzowaną recenzję, w której rozpływał się w zachwycie nad tabletem, mimo że jego bloggerzy nie otrzymali urządzenia do testów i musieli je zdobyć samodzielnie (jak -- nie pytajcie). Doszło nawet do tego, że Engadget przygotował dla czytelników znudzonych hypem wokół nadgryzionego jabłka specjalną wersję swojego serwisu, która nie zawiera żadnych newsów o Apple. A całe to zamieszanie wokół tabletu bez kamery, obsługi flasha i multitaskingu...

Gdyby zjawisku przyjrzeliby się antropolodzy, kulturoznawcy i inni filozofowie, być może doszliby do wniosku, że Apple to w zasadzie coś na kształt nowej religii w zalążku. Pomijając już sam symbol jabłka, dosyć jednoznacznie kojarzącego się w naszym kręgu kulturowym, to język jakim posługuje się Jobs odwołuje się mocno do naszej duchowości i wyobraźni. Są romantyczne odwołania do "rewolucyjności" i "magicznych" cech produktu, jest "niewiarygodna" cena i "trudna do wyobrażenia sobie" liczba wspaniałych pomysłów, na jakich opiera się iPad. Jest wreszcie tajemniczy prezes w czarnym golfie, ściśle strzeżone i reglamentowane informacje na temat nowych gadżetów i niedostępny designer Jonathan Ive, który udzielił w swoim życiu chyba trzech wywiadów (z czego dwóch gazetce szkolnej jeszcze w podstawówce).

Czasami obserwując doniesienia o poczynaniach giganta można mieć wrażenie, że czyta się kolejną powieść Dana Browna, a Watykan już dawno ewakuowano do Cupertino. I chociaż trudno sobie wyobrazić, że zarząd Apple zbiera się raz na miesiąc w sali pełnej świec i pentagramów, aby debatować nad dotarciem do najgłębszych emocji swojej klienteli, to do jakiegoś stopnia -- mniej lub bardziej świadomie -- realizuje tę strategię.

Ale dosyć już tych yntelygenckich analiz. Nam nie wypada narzekać. Każda nowa cyfrowa religia gwarantuje bloggerom, jak średniowiecznym skrybom w klasztorach, całkiem przyjemną egzystencję.

Wesołych świąt.